چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس…

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز…

روز میلاد…

روز تو!

روزی که تو آغاز شدی!

بهاره جونم خواهر زاده عزیزم

تولدت مبارک!

بهارم می دونی از پارسال تا حالا چقده بزرگ شدی، چقده خانم شدی

پارسال اینموقع دغدغه قبولی کنکور رو داشتی و حالا به اون چیزی که می خواستی

رسیدی!

امیدوارم هر سال بیام و موفقیتهاتو دونه دونه بنویسم و لذت ببرم از

اینهمه پشتکارت.

بهار با غزل خوانی چکاوک ها آغاز می شود و با رقص گلهای رنگارنگ

به اوج میرسد، در این جشن سبز، بادهای ملایم میزبان مهمانی

ناخوانده می شوند و قطرات باران بر فرش زمین پایکوبی میکنند.

که زمین نقش هزار قالی دارد و طرح آن بر صفحه رنگین،

یادگاریست برای ما، و ماندگار خواهد شد.

طرحی از رخسار گلگون شقایق،

سرشار از عطر یاس سپید بر گلبرگ زرد همیشه بهار!!!

خوشا به حال آنان که در دنیا آزادانه زندگی می کنند و زبان طبیعت را

به آسانی می فهمند و حتی در غربت تنهایی را احساس نمی کنند.

بر روی پلکهایشان محبت سنگینی میکند و تپش دستهایشان ،

نبض عاطفه رابه ما نشان می دهد.

آنان سررشته دلشان را به شاخه اقاقی ها گره می زنند و از

خلال خوشه های اشک، مهربانی را به سمت ما هدایت می کنند.

آری!!!!

خوشا به حال پرستوهای زندگی که بی پروا قفل سنگین حیات را شکستند

و خاموش بر آستانه محراب محبت مردند!!!! 

ای کاش مهمان لحظه هایم بودی و مرا لحظه ای به خود وا نمی گذاشتی!

ای کاش ترنم همیشگی شعرهایم بودی و همیشه در قلبم جاری میشدی!

ای کاش دستهای خسته و پر گناهم را می گرفتی و

از خواب غفلت بیدارم می کردی.

مرا غرق در لطف و مهربانیهایت کن ای خدای بی همتا!!!