به کوچه که قد کشیده تا سطرهایت، خوشم

به رویایی که ریشه گرفته ،

من حوالی همین سیبهای کال که با خیالت تمام می شوند

نفس میکشم!!!

آسمان اشکهایش را روی شیشه اتاقم می ریزد ، نمی دانم

من دلش را شکسته ام یا تو؟!!!

شاید دیشب فراموش کرده ام که تو را میان آسمان بیابم،

شاید هم دیشب تو میان آسمان نبودی.

دیشب از شوق آسمان چشم تو، تا سحر چشمانم بارانی بود.

کاش می دانستی وجودت آرامش همیشگی احساس من است.

آرامشی که شب میان آغوشش به خواب می رود و تنهایی برای همیشه

در کوله باری از فراموشی آرام آرام می میرد!!!