آسمان را باید دید باید دیدی به وسعت آسمان داشت

اما هرگز نباید محو آسمان شد ، زمین نیز لایق دیدن است

گاهی باید فقط شنید و لب باز نکرد

باید تکیه گاه سروی خمیده بود، گاهی باید سخت تر از سنگ شد

گاهی ... گاهی

اما هر گز نباید خدا را فراموش کرد!!!

برای من که تمام فصول در راهم، زیارت گل خودروی دشت یعنی راه

چراغ زمزمه ای در رواق سبز خیال

حضور عافیتی در بلوغ تنهایی

هنوز در خم این کوره راه بی برگشت

نشان تیره این گلپر تماشا را ، کبوتری به خیام سپیده دم ناورد

که از کرانه شب بوی زخم جاری شد

بهار فرصت ادراک سبزه را گم کرد

غروب بود که از شهر گریه برگشتم!!! 

و پزشک برای بیماری که به بهبودی اش امیدی نیست، آخرین نسخه را می نویسد:

جمله دوستت دارم هر ۸ ساعت یک بار

و شاید این تنها دروغی باشد که روابط عاشقانه را زنده نگه می دارد.

نمی دانم تا کی؟!