مادرهيج سرزميني زندگي نمي كنيم

 منزل حقيقي ما قلب كساني است كه دوستشان داريم!!!

در این سرای خاموش یاد گرفتم با ترنم عشقی پاک

به زیباترین شکل تو را بسرایم

وقتی خالق دوست داشتن تو هستی به چه زبانی بگویم

دوستت دارم

خدایا اندکی از عشق تو را با دنیا عوض نمی کنم

آن را بر من ببخش!!!

كوچه های دل من، باز خلوت شده است قبل از اینكه برسم، دوستی را بردند

 یك نفر گفت به من باز دیر آمده ای، دوست قسمت شده است.

 با توام،با تو، خدا یك دل قلابی، یك دل خیلی بد، چقدر می ارزد؟!

 من كه هرجا رفتم،جار زدم: شده این قلب حراج، بدوید یك دل مجانی،

 قیمتش یك لبخند به همین ارزانی.

 هیچوقت اما، هیچكس قلب مرا قرض نكرد هیچ كس دل نخرید.

 با توام، با تو، خدا پس بیا این دل من مال خودت

 من كه دیگر رفتم اما ببر این دل را دنبال خودت...

نیمه شب که چشمان قهوه ای تو غمگین می شود انتظار آسمان

به پایان می رسد.

دوباره پاییز می شود و نم نم می بارد!!!

مرا با عشق می خواهی و من از عشق سر شارم

کمی لبخند میخواهی ومن لبخند می آرم.

کسی اندازه  من قدرحرفت رانمی داند

دلت آهسته باران خواست من،آهسته می بارم

کنار یک سبد نرگس نماز شکر می خوانی

و من یک باغ نرگس را برایت هدیه می کارم

دلت یک عمر دریا خواست ،

دریا رفت

ما رفتیم،

...ومن از هرچه دریا ،بی تو باشد سخت بیزارم!!!