ای بهتر از گل

هر روز به جاده آبی نگاه می کنم و در انتظار قاصدکی می نشینم که قرار است خبر

گامهای تو را برای من بیاورد. اگر بیایی چشمهایم را سنگفرش راهت می کنم!

تو همانی هستی که در انتظارش نشسته بودم.

تو را که وجودت پر از مهربانیها، گذشت و فداکاری است

می ستایم!!!

با شمایم ای نهالهای نورسته ، برخیزید و سکوت را بشکنید و با ترانه وحدت

کوچه های بن بست را فتح کنید.

سعادت همین نزدیکی هاست.

دست دراز کنید!!!

زندگی با مقدمه ای از عشق آغاز می شود که اگر در تکثیرش نکوشیم

همچون طبلی توخالی است که با هر ضربه آوایی می دهد!!!

ناخدای درون

فریاد می زنم :
" ای خسته از سفر تاریک
ره سوی دیگریست
کشتی به سنگ چه میکوبی ؟ "

فریاد می زند :
" سکان شکسته است
پارو به یک طرف
ابری به بینشانی این بخت بی نشان
چون شب روی
ره بر ستاره امید بسته است ..."

فریاد می زنم :
" امید در دل است
پارو به کف بگیر
شب را بکش
نمیر ! "

...

من مانده ام هنوز ،
در تیره راه این شب بی پایان
رو سوی ساحلی که به جز
سنگ و صخره نیست...

وقتی از روزگار خسته می شوم چشمانم را به تو می دوزم.

از عمق نگاهت مهربانی را درک می کنم،

وقتی سر بر دامانت می گذارم و تو با تمام وجود نوازشم می کنی

به رویای شیرین فرو می روم.چه خوب بود همیشه سرشار از تو باشم

مادر!!!

امیدوارم هرچه زودتر حالت خوب بشه من طاقت دوریتو ندارم

دلم می خواد روز مادرو کنار هم جشن بگیریم!!!

برای روز میلاد تن من نمی خوام پیرهن شادی بپوشی به رسم عادت دیرینه حتی

برایم جام سر مستی بنوشی.

برای روز میلادم اگر تو به فکر هدیه ای ارزنده هستی منو با خود ببر تا اوج خواستن

بگو با من که با من زنده هستی.

که من بی تو نه آغازم نه پایان، تویی آغاز روز بودن من نذار پایان این احساس شیرین

بشه بی تو غم فرسودن من.

نمی خوام از گلهای سرخ و آبی برایم تاج خوشبختی بیاری

به ارزشهای ایثار محبت به پایم اشک خوشحالی بباری

بذار از داغی دستهای تنها بگیره هرم گرما بر سر من بذار با تو بسوزه جسم خسته ام

ببینی آتش و خاکستر من .

تو ای تنها نیاز زنده موندن بکش دست نوازش بر سر من به تن کن پیرهنی رنگ محبت

اگه خواستی بیایی دیدن من.

اگه خواستی بیایی...

یاد آن جاده های پر تلاطم روزهای زندگی مان بخیر که بی هیچ چشمداشتی

مارا به عشق رساند.

آسمان خاطراتمان چه آبی و روشن است مثل آواز پرنده ها،

مثل دوستی گلها با نگاه صبح

دستهامان را به شکرانه وصال بالا می بریم و عاشقانه نجوا می کنیم

خدارا شکر!!!

نه هنوزش کار به انجام است اما آنگونه میرود که