دو قدم مانده به عشق

گر قدم بردارم

زیر باران ستاره بر خاک

اشک می افشانم تا در آن کوچه یاس

برگ سبزی ز صفا رویانم!

دختر شبهای پاییز می مونم با تو همیشه واسه من هیچکی تو دنیا

مریم خودم نمی شه.

مریم پاییزی من ، مریم پاییزی من

که دیگه اخماتو وا کن دستهاتو بالا بگیرو و واسه فرداها دعا کن،

دعا کن

دختر شبهای پاییز می مونم با تو همیشه.......

قدمو هر روز ابری زیر الماسهای بارون ،

چه بهار باشه چه پاییز چه تابستون چه زمستون

یه روزی می یام کنارت تو رو می برم به خشکی، یه روزی که رفته باشه

از دلها سایه تردید، سایه تردید

دختر شبهای پاییز........

من همونم که می سازم قصر رویاهاتو مریم اشکهای سرختو بس کن

قطع نکن دعاتو مریم

دختر شبهای پاییز می مونم با تو همیشه.......

تقدیمش می کنم به خواهر عزیزم مریم که فصل شکفتنشم پاییزه

فدات مریمم ، فدای اون نی نی نازتم بشم.

" امضای شخصی "

همه آدمها یه امضای شخصی دارن البته این امضا مختص آدما نیست.

امضای شخصی درخت سر کوچمون اینه که تا من رو می بینه با اقتدار

و محکم می گه:

سلام خانم جوان! وقتتون بخیر!

امضای شخصی گنجشک کوچولویی که روی دست های درخت مقتدر

زندگی می کنه اینه:

هر بار که منو می بینه کمی آهنگ جیک جیکش رو تغییر می ده و می گه:

امروز چطور می خونم ؟ من هم مثل همیشه و البته با هیجان می گم:

فوق العاده است! هزار بار از دفعه قبل بهتره!

امضای شخصی خورشید دنیامون اینه:

که آنقدر هرم چشم های زیباش سنگینه که هیچ وقت نمی تونم مستقیم

بهش نگاه کنم.

امضای شخصی آسمون اینه:

وقتی از چیزی ناراحت می شم .زمزمه می کنه:

هی! وسیع باش دوست من! آنقدر آبی حرف هاش رو تکرار می کنه که من

ناراحتی ام رو فراموش می کنم.

امضای شخصی باد اینه:

که هر وقت می یاد "دوستت دارم های " تو رو به گوشم می رسونه!

امضای شخصی ماهی های تموم دنیا اینه:

که هر وقت ازشون سؤال می شه خشکی رو بیشتر دوست دارید یا آب رو؟

می گن:

آّب...آب...آب...

این جواب رو می تونید از روی حرکت لب هاشون بخونید! یک کم دقت کنید!؟

امضای شخصی برگ ریز پاییز:

بارون و رنگ غلیظ و نگاه نو!

همه آدما یه امضای شخصی دارن. راستی ! امضای شخصی تو و آدمای زندگی ات چیه؟

اگه دوست داشتین جواب این سوال رو برام بنویسید.

متشکرم

درست یک روز است که یکدیگر را ترک کرده ایم

ولی بی تو، لحظه ها آنقدر دیر می گذرند

که می خواهم فردا......

سالگرد جدایی مان را جشن بگیرم!!!

عشقی تو نبضم می زنی، مثل نفس به خواهشی

تو خواسته قلب منی.......

دوستت دارم سفارشی

سفارشی عاشقتم ، سفارشی خاطر خواتم

سفارشی حتی تو خواب مثل سایه باهاتم

سفارشی به خاطر تو، بدیهامو خوب می کنم

اون شب بی قرارتو بدون آشوب می کنم

سفارشی اگه بگی، جنگلو دریا می کنم

از دل تو یه پنجره به آسمون وا می کنم

سفارشی هر جا باشی یاد تو مثل بارونه

دوستت دارم سفارشی خاطره هات فراوونه........

صدای تو هستی من است!

هنگامی که در غروب چشمانم و در نگاه همیشه غمگینم هاله ای از سکوت ، در آن هنگام

که در فضای غریب سینه ام ماتم لحظات بر پا بود، زمانی که در حصار افسردگی های روحی

مضطربانه ابعاد زندگی را حس می کردم در آن نوبت که جوانه سبز امید در بهار زندگیم تصویر

گر خزان زرد شد زمانی که در حجم خیس نگاهم جای خالی تو را می دیدم و در گذر لحظاتم

بی تو بودن را لمس می کردم.

گرچه فرسنگی فاصله بین ما بود، اما صدای صمیمانه ات تسکین دردهایم شد.

من در صدای تو زندگی می کنم.

زیبایی های زندگی را در لابلای کلام شیرینت می گنجاندی ، با همه وجود دریافتم بزرگترین

شادیم شنیدن صدای مهربانت بود. چگونه به تصویر کشم بی قرار بودنم را برای شنیدن این

صمیمیت تو با عطر کلامت دوباره زیستن را به تک تک سلولهای وجودم هدیه کردی،

امید ارزنده ترین هدیه ای بود که با احساسات پاک و صمیمانه ات نثارم نمودی.

من در صدای تو زندگی می کنم!

خیلی ها معنای امید را، از زمین های نا کجاآبادآموختند.

چشم به آسمان ندوز قرار نیست اتفاق های بزرگ.......

همیشه از آنجا شروع شوند!!!!

اومدی معجزه کردی ، نمی دونی که چه کردی

اومدی دنیامو ساختی، اومدی فردامو ساختی

اگه دنیامو بخوای من به تو نه نمیگم، کافه شبهامو بخوای

من به تو نه نمیگم

آسمونمو بخوای من به تو نه نمیگم

اگه جونمو بخوای من به تو نه نمیگم، من به تو نه نمیگم

اومدی صد تا بهار دادی به من همه گلها شو می یارم واسه تو

اومدی بردی منو به خواب عشق همه رویاشو می یارم واسه تو

اومدی تا دل من تورو بخواد هر تمناشو می یارم واسه تو

اومدی ماهو آوردی واسه من همه شبهاشو می یارم واسه تو

از همون دور که خیال تو بیاد شب من یه شب مهتابی بشه

تو زلال برکه های آرزو ماه رویای تو آفتابی می شه

از وجود خودته رویای من

می دونم مال توئه فردای من

می دونی حق توئه دنیای من.

امروز حالم خیلی خوبه نه اصلاً عالیه دلم می خواد نفس بکشم این هوای دلپذیر

پائیزیرو تو ششهام حس کنم.

یه ترانه از امید مینویسم تقدیمش می کنم به خواهر زاده عزیزم بهاره جون

خیلی دوستش دارم خیلی

امسال کنکور داره امیدوارم همون رشته ای که دوست داره قبول بشه

آخه سخت مشغول تلاشه

وقتی که دنیا ناسازگاره شکایت دل از روزگاره ، کسی تو دنیا خبر نداره

این دل تنها در انتظاره ، خدا می دونه به انتظارت

تموم عمرم تنها سحر شد خدا رسونده به قلب تنهام

قلب تو با من یه همسفر شد

آره تو بهاری نظیر نداری خزون  عمرم شده فراری

آره تو بهاری نظیر نداری خود تو تنها هزار هزاری

دل زارم با تو گلخونه شده وقتی رفتی بدجور دیوونه شده گل گلخونم

بری می دونم ، می میرم

خونه خالی نیست اشکها جاری نیست وقتی یار داری عشقم خونه است

پائیز رو سیاه جای حرف خدا خونه خونه نیست یه گلخونه است

وقتی خشکیم روزها غم خونه شده

آشیون غمهام ویروونه شده

عشق تو جونم شده درمونم

بری می دونم ، می میرم

آره تو بهاری نظیر نداری

بهارم امیدوارم همیشه لبت خندون باشه

چشمهای منتظر به پیچ جاده، دلهره های دل پاک و ساده

پنجره باز و غروب پائیز، نم نم بارون تو خیابون خیس

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من می کوبه

سهم من از با تو بودن

غم تلخ غروبه

غروب همیشه واسه من ، نشونی از تو بوده

برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده

تو ذهن کوچه های آشنایی پرشده از پائیز تن طلایی

تو نیستی و وجودمو گرفته شاخه خشک پیچک طلایی

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من می پیچه.......

گفتی سکوت کن که سکوت دیدنی است

گفتم زین بعد فریاد می کنم

که اندوه پاره های دل من شنیدنی است!

شهادت امام محمد تقی (ع)

بر همگان تسلیت باد.

پس از آن غروب رفتن اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر تو بیا شروع من باش

شبو از قصه جدا کن چکه کن رو باور من

خط بکش رو جای پای گریه های آخر من

اسمتو ببخش به لبهام بی تو خالیه نفسهام

خط بکش رو باور من زیر سایه بون دستات

خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب تو طلوع زندگی باش.

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود!

آرام تلقین می کنم!

حالم، نه اصلاً خوب نیست.......

تا بعد، بهتر می شود.

فکری برای این دل آرام غمگین می کنم.

من می پذیرم رفته ای و بر نمی گردی همین!

خود را برای درک این، صد بار تحسین می کنم.

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست....

این جمله را با تلخی اش صد بار تضمین می کنم.......

ای کاش دوست داشتن را تجربه نمی کردم ، تجربه تلخی بود

دیگر هیچ گاه نمی خواهم حضوری گرم، سرمای وجودم را

محو کند، دیگر هیچ گاه به نگاه عاشقی دل نمی بندم و

هیچ گاه به سلام مهربانی پاسخ نخواهم داد، همواره

به خاطر بیاور در اوجی معین هرگز ابری وجود ندارد.

اگر زندگیت ابری است به این دلیل است که روحت انقدر که باید

بالا نرفته است!

میدونی زیباترین خط منحنی چیه؟!

لبخندی که بی اراده روی لبهای یک عاشق نقش می بنده تا در نهایت سکوت فریاد بزنه:

دوستت دارم

زندگی ترانه  زیبائیست:

سرآغازش اشکها و اندوهها......

در این بعد که بین من و توست همه برگ و برم پاییز است

بی تو در فضایی خالی حیرانم ، بی تو سر گردانم

به انتظارت ،

حرفهایم را در سکوتی تلخ با تو مرور می کنم!

با دستهایی که نداری بهار را بیاور پنجره ام را سبز کن

و جستجو کن مهتاب را کنار حوض

لاجوردی باغ که به انتظارت

آبی ترین آبی ها را پوشیده ام!

کوچ می دهم کودک ایلیاتی شعرم را به کوهستان چشمانت

تا زیر خیمه ابروانت به نظاره بنشیند

رویش سبز عشق را!

از تو گفتن ای عشق چون غزلهای بهاری زیباست

به کبوتر سوگند

آرزوهای خیال انگیزم روی بال رویاست.

ای همراز لحظه های دلتنگی ام برای قلب مهربان تو

که اولین حکایت بی انتهای عشقم هستی

می نویسم:

عاشقانه دوستت دارم

گم کرده بودم خودم را در کوچه های نگاهت

پیش از تو مرده بودم، با انتظاری به راهت

باور کن ای سبز روشن ، با زخم عشقت شکستم

آری گذشتم عزیزم، این بار هم از گناهت

امشب که قصد سفر را در خاطرت می نویسی

من هم برای همیشه گم می شوم در نگاهت.

کوچه از نبض هیجان پر است و تو زیر باران احساس ، انتظار می کشی

و من در پس پنجره ،گلهای یخی را آب می دهم و تو را می نگرم

که چه خالی گام بر می داری . افق چشمهایت تمنایت را جار

می زند و طنین خنده هایت سادگی باورهایم را.

دیروز گل اعتمادت را در گلدان اطمینان جای دادم و آنرا با

اشتیاق بوییدم ولی امروز......

گل اعتمادت در گلدان دلم پژمرد!

روزی خواهم آمد و دست های سرد از کینه ات را گرمای محبت

خواهم آموخت.

روزی که گل های تشنه قلبم با مروارید اشکهایت آبیاری

شود.

آن روز میلاد من است!

تمام شب به حال خود گریستم و دستهای ساده ام

هزار بار پرده های کهنه مرا به انتظار دیدنت

زپنجره کنار زد!

چشمانم دیگر حضور منتظرت را قاب نمی گیرد!

می خواهم احساس کودکانه ام را فراموش کنم.

و نام تورا از ذهن خاطره هایم لاک بگیرم!